Αιτίες

Η άσηπτη νέκρωση του μηνοειδούς πιθανότατα δεν έχει μία μοναδική αιτία. Στην ανάπτυξή της μπορεί να συμβάλλουν παράγοντες που σχετίζονται με την αρτηριακή παροχή, τη φλεβική παροχέτευση και ανατομικές παραλλαγές του σκελετού. Διαφορές όπως βραχύτερη ωλένη σε σχέση με την κερκίδα ή ασυνήθιστο σχήμα του μηνοειδούς μπορεί να αυξάνουν την προδιάθεση. Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να συμβάλλει ένας τραυματισμός ή επαναλαμβανόμενοι μικροτραυματισμοί. Η νόσος παρατηρείται επίσης συχνότερα σε συστηματικές παθήσεις που επηρεάζουν την αιματική ροή, όπως ο συστηματικός ερυθηματώδης λύκος, η δρεπανοκυτταρική αναιμία και η εγκεφαλική παράλυση.

Σημεία και συμπτώματα

Οι ασθενείς συνήθως παρουσιάζουν πόνο στον καρπό και ευαισθησία ακριβώς πάνω από το μηνοειδές. Καθώς η πάθηση εξελίσσεται, μπορεί να μειωθεί το εύρος κίνησης και να εμφανιστεί δυσκαμψία, ενώ στα αρχικά στάδια μπορεί να υπάρχει οίδημα. Οι απλές ακτινογραφίες μπορεί αρχικά να είναι φυσιολογικές παρά την παρουσία συμπτωμάτων. Τότε απαιτούνται πιο ευαίσθητες εξετάσεις, όπως μαγνητική ή αξονική τομογραφία, για την αξιολόγηση της αιμάτωσης και της δομής του μηνοειδούς. Η νόσος ταξινομείται συνήθως σε τέσσερα στάδια:

• Στάδιο 1: Το μηνοειδές χάνει την αιμάτωσή του και γίνεται επώδυνο, ενώ οι ακτινογραφίες παραμένουν φυσιολογικές.
• Στάδιο 2: Το οστό εμφανίζεται πιο πυκνό στις ακτινογραφίες λόγω σκλήρυνσης από την ανεπαρκή αιμάτωση.
• Στάδιο 3: Το μηνοειδές αρχίζει να καταρρέει και να κατακερματίζεται.
• Στάδιο 4: Το μηνοειδές έχει υποστεί σοβαρή κατάρρευση και εμφανίζονται εκφυλιστικές αλλοιώσεις στα γύρω οστά, οδηγώντας σε αρθρίτιδα του καρπού.

Δεν εξελίσσονται όλες οι περιπτώσεις σε όλα τα στάδια ή σε σοβαρή αρθρίτιδα. Η εξέλιξη μπορεί να είναι αργή και να διαρκέσει πολλά χρόνια.

Θεραπεία

Η θεραπεία προσαρμόζεται στη βαρύτητα και το στάδιο της νόσου. Στα αρχικά στάδια μπορεί να επαρκεί συντηρητική αντιμετώπιση με παρακολούθηση ή ακινητοποίηση. Σε πιο προχωρημένες περιπτώσεις εξετάζονται χειρουργικές επεμβάσεις για τη μείωση των φορτίων στο μηνοειδές. Μπορεί να τροποποιηθεί η εμβιομηχανική του καρπού με βράχυνση ή επιμήκυνση των οστών του αντιβραχίου, να πραγματοποιηθεί αρθρόδεση επιλεγμένων αρθρώσεων ή να επιχειρηθεί επαναγγείωση του μηνοειδούς με αγγειούμενο οστικό μόσχευμα. Όταν η αρθρική σχέση έχει καταστραφεί σημαντικά, μπορεί να επιλεγεί ολική αρθρόδεση του καρπού. Η θεραπεία χεριού δεν αναστρέφει τη νόσο, αλλά συμβάλλει στη μείωση του πόνου και στη βελτίωση της λειτουργικότητας. Τα αποτελέσματα ποικίλλουν και μπορεί να απαιτηθεί συνδυασμός παρεμβάσεων σε διάστημα αρκετών μηνών.

Βασικά σημεία

• Η νόσος Kienböck είναι άσηπτη νέκρωση του μηνοειδούς και προκαλεί πόνο στον καρπό με πιθανή μελλοντική αρθρίτιδα.

• Η πάθηση είναι πολυπαραγοντική και σχετίζεται με την αιμάτωση, ανατομικές παραλλαγές και ενδεχόμενο τραυματισμό.

• Η θεραπεία κυμαίνεται από συντηρητική αντιμετώπιση στα αρχικά στάδια έως διάφορες χειρουργικές επεμβάσεις στα προχωρημένα στάδια, με τη θεραπεία χεριού να υποστηρίζει τη λειτουργική βελτίωση.